2011 yılı ihracat rakamlarımız açıklandı ve 135 milyar ABD dolarına dayanan bir gurur tablosu ortaya çıktı. Pek sevilen ve kullanılan deyişle “Cumhuriyet Tarihi İhracat Rekoru” bir kere daha kırıldı.

Bu rakamlar Türkiye ticaret ve sanayi erbabının, küresel köyün oyuncusu olma yolunda epeyce yol kat ettiğinin göstergesi. Küresel ticaret oyununda rol almayı hem hak ediyorlar hem de rol kapıyorlar ve hatta başkalarının rollerini ellerinden alıyorlar.

Bu görünüm çok güzel amma bir de dış ticaret madalyonunun arka tarafı yani ithalat yüzü var. Bu ithalat yüzü biraz engebeli ve rahatsız edici bir görüntü taşıyor. Sakın ola ithalata karşı duran bir tavrımız olduğunu zannetmeyin. Aksine ithalatın, dış ticaret oyuncusu için olmazsa olmaz kartlardan birisi olduğunu biliyoruz ve bu kartın gereğinde, amma akıllıca kullanılması yönünde tavır koyuyoruz. Sohbetimizin okurlarının hatırlayacağı üzere Japonya örneğini çok kullanırız. Doğal kaynakları az, ithalatı ciddi boyutlarda, amma ihracatı katma değeri yüksek ürünlerden oluştuğu için dış ticaretini ülke lehine kullanabilen bir ülke. Gelelim Avrupa yakasına, burada da Hollanda örneği var. Aynen Japonya gibi ve daha kötüsü Japonya kadar bile toprağı dahi olmayan bir ülke. Dış ticaret rakamlarına baktığınız zaman Hollanda sebze ve meyve ihracatının, akıl sıçratan boyutlarda olduğunu görüyoruz. Bu pencereden bakınca akıllı ithalatın, katma değer yaratarak ihracata destek olmasıyla, dış ticaretin tatlı olmaya başladığını görüyoruz.

Sohbetimizi izleyen okurlarımız hatırlayacaktır, “Marifet iltifata tabidir ” deyişini çok severim ve kullanırım. Herhangi bir konuda başarı gösterip öne çıkanlara aferin demek gerekse de, özel ve güzel bazı örnekler hariç tutulduğunda, genel geçer alışkanlığımız bunu pek yapmamaktır. “Aman şımarmasın ” gibi bir yorumla ortaya konulan ve katılmadığım bir davranış biçimi toplumumuzda pek yaygındır. Bunun gelişen aile yapılarımızda çocuklara olan davranışların farklılaşmaya başlamasıyla değişme işaretleri vermesi çok güzel. Öte yandan iş hayatımızda işletmelerimizin ilgisini çeken ödül programları da birçok konuda ortaya çıkıyor.

İstanbul Ticaret Odası (İTO) 2004 yılından bu yana, geleneksel bir duruma getirdiği “Başarılı KOBİ yarışması” programını bu sene yine yapıyor. “İyi olan öne çıksın” sloganı ile duyurulan bu yarışmanın başvuru kabulleri 16 Ocak 2012 tarihinde sona eriyor. Yarışma 7 kategoride yapılıyor ancak, 4 kategori sadece İTO üyelerine açık, ancak diğer 3 kategoride katılmak için İTO üyesi olmaya gerek yok. Yarışma ile ilgili detayları ve başvuru belgelerini http://itokobiyarismasi.com/ adresinde bulabilirsiniz.

Geçtiğimiz hafta Dünya Gazetesinde geniş çapta incelenen bir haber vardı, ” Rusya Dünya Ticaret Örgütü’ne (DTÖ) Katıldı ” diye. 2012 yılının Temmuz ayında yürürlüğe girecek olan anlaşmayla Rusya, Çin’in arkasından DTÖ’ye katılan ikinci büyük ekonomi olarak dikkati çekiyor. Gayrisafi Milli Hâsıla tutarı 1,9 trilyon olarak belirtilen Rusya’nın 2002 sayımına göre nüfusu da 145 milyondur. Bu kadarı bile Rusya pazarının çekici olması için yeterlidir. Zaten Türk firmaları, bu cazibenin farkına erkenden varıp oralarda yerlerini almışlar ve yenileri de almaya devam ediyor. İşin güzel yanı, bir zamanlar Moskova vitrinlerinde, geçici bir süre de olsa görülen, ” burada Türk malı satılmaz ” ifadesinin yerini, sattığı ürünün Türk malı olduğunu söyleyenler almaktadır.

Geçtiğimiz hafta içerisinde DEİK organizatörlüğü ve Akbank sponsorluğunda gerçekleştirilen ve Akbank tarafından “İhracat Okulu” diye adlandırılan “İhracatta Fırsatları” toplantılarının Çukurova ayağı için Adana ve Mersin’deydik. Organizasyonun ev sahipleri olan Adana Ticaret Odası, Mersin Ticaret ve Sanayi Odası ve organizasyona katkıda bulunan herkesi memnun eden bir katılımla karşılaştık. Salonların oturma kapasitelerini aşan katılımcıların ilgisi de oldukça keyif verici idi.

Adana ve Mersin illerimiz ihracat potansiyellerinin yüksek olmasıyla bilinir. TİM rakamlarına göre, ihracat yapan iller sıralamasında bir milyarı aşan ihracatları ile Adana 11. Mersin ise 13. sırada bulunuyorlar. Ancak illerin potansiyellerine baktığımızda bu rakamların rahatlıkla çok daha yukarı düzeylere çekilebileceğini görüyoruz. Bunlar zaman, emek ve olanak isteyen şeyler ki önce niyet sonra da eylem isterler. Bu toplantılarda bizleri mutlu eden unsurlar, niyetin çok bol olduğunu görmekti.

The Economist dergisi “On yıllar süren yavaş büyümenin ardından Afrika’nın, Asya’nın ayak izlerini takip etme şansı çok yüksek” diye bir başlık atmış. Son on yıl içerisinde yabancı yatırım miktarının 10 kat arttığına dikkat çeken dergi, yabancı yatırımda önde giden ülkeler olan Çin, Hindistan, Brezilya ve Malezya arasında Türkiye’nin adını da sayıyor. Yine son on yıl içerisinde dünyanın em hızlı büyüyen 10 ülkesinden 6′sının Afrika ülkesi olduğunu belirtiyor. Sömürge olmaktan kurtulduklarından bu yana, her ne kadar yolsuzluklar ve düşük gelir seviyelerinin iş hayatını zorladığına dikkat çekilse de, bugün yıllık gelir seviyesi 3.000.- ABD Doları olan 60 milyon civarındaki orta sınıf nüfusunun 2015 yılında 100 milyon olması bekleniyor. Düzgün yönetimin ve barışçı ortamların çevrelerinde yarattığı olumlu gelişmeleri gören ve bu yönde ilerlemeye çalışan Afrika ülkelerinin gittikçe daha çekici olacağı belirtiliyor.